جالبه!!!!!!!!!!

سلام بچه های این مطلبو تو سایت مرکز سلول درمانی پژوهشگاه رویان دیدم جالب بود نه؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بیماری ویتلیگو
بیماری ویتیلیگو (برص ـ لک و پیس ) یک اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیت‌ها (سلول‌هایی که رنگدانه تولید می‌کنند) در پوست، غشاهای مخاطی (پوشش داخلی دهان، بینی) و شبکیه (لایه داخلی کره چشم)  تخریب شده‌اند. در نتیجه لکه‌های سفید شیری رنگ در نواحی مختلف بدن ظاهر می‌شوند. علاوه بر لکه‌های سفید روی پوست، ممکن است افراد مبتلا به ویتیلیگو سفید شدن زودرس موهای سر، ابروها و ریش را نيز تجربه كنند. افراد با پوست تیره ممکن است متوجه فقدان رنگ در ناحیه‌ای در داخل دهان نيز شوند. دربیماری ویتیلیگو، تنها رنگ پوست تغییر می‌کند و بافت آن طبیعی است.

اولین نشانه بیماری، ظهور لکه‌های سفید بر روی پوست فرد است که این لکه‌ها بیشتر از همه در مناطق در معرض نور از قبیل دست‌ها، پاها، بازوها، صورت و لب‌ها شایع هستند. نقاط شایع دیگر لکه‌های سفید عبارتند از نواحی چین دار بدن؛ زیر بغل، کشاله ران و مجاری ورودی بدن؛ اطراف دهان، چشم، پره‌های بینی، ناف و نواحی تناسلی. در مورد این که چرا برخی از مناطق بدن بیشتر درگیر این بیماری می‌شوند، تئوری‌های زیادی وجود دارند از جمله وجود پایانه‌های عصبی زیاد، بافت استخوانی، غدد عرقی و غیره.

می‌دهند. اما پذیرفته‌ترین نظریه در خصوص بیماری ویتیلیگو، خودایمنی علیه سلول‌های ملانوسیت (رنگدانه ساز) است که در اثر حمله سلول‌های ایمنی و از بین بردن ملانوسیت‌ها ایجاد می‌شود. در بدن این افراد آنتی‌بادی‌هایی تولید می‌شود که ملانوسیت‌های بدن خودشان را تخریب می‌کنند (در حالت طبیعی، سیستم ایمنی بدن علیه سلول‌های خودی وارد واکنش نمی‌شود). نظریه دیگر در خصوص عامل بیماری ویتیلیگو، خودتخریبی ملانوسیت‌ها است. بالاخره در گروهی از بیماران سابقه وجود سوختگی‌های سطحی، عوامل روحی-روانی و اضطراب را از عوامل ایجاد بیماری ذکر می‌کنند که البته ارتباط آنها به صورت علمی ثابت نشده است.

ویتیلیگو می‌تواند ارثی نیز باشد. کودکانی که یکی از والدین آنها به این بیماری مبتلا هستند، بیش از دیگران در معرض ابتلا قرار دارند. در واقع 30 درصد بیماران، سابقه خانوادگی بیماری ویتیلیگو دارند. با این حال، تنها 5  الی 7 درصد کودکانی که والدین آنها ویتیلیگو دارند به آن مبتلا خواهند شد و در اغلب موارد نمی‌توان سابقه فامیلی را در افراد پیدا کرد.

بنظر می‌رسد که بیماری ویتیلیگو در افرادی که به سایر بیماری‌های خودایمن مبتلا هستند، شایع‌تر باشد ( بیماری‌های خودایمنی بیماری‌هایی هستند که در آنها سیستم ایمنی شخص علیه بافت‌ها یا سلول‌های بدن خود شخص واکنش نشان می‌دهد). ولی مکانیسم این ارتباط هنوز ناشناخته است.

تشخیص بیماری ویتیلیگو بر اساس یافته‌های بالینی و آزمایشگاهی است. پزشک زمانی بوجود بیماری شک می‌کند که بیمار از بروز لکه‌های سفید بخصوص در مناطق در معرض آفتاب شکایت کند. در این صورت پزشک با گرفتن یک شرح حال کامل از بیمار از جمله سابقه فامیلی، سابقه ضربه در محل ایجاد لکه‌های ویتیلیگو، اضطراب، سابقه وجود بیماری خودایمنی، از نظر بالینی ابتلا به بیماری را در بیمار مورد ارزیابی قرار دهد.

انجام بیوپسی پوستی (نمونه گیری از ناحیه درگیر پوست) و مشاهده تخریب کامل سلول‌های رنگدانه پوست، تست تشخیصی قطعی در خصوص بیماری است. به همراه انجام این آزمایش لازم است که سایر عوامل زمینه‌ای مانند بیماری‌های خودایمن، کم خونی وخیم و غیره در بیمار مورد بررسی قرار گیرد.

هدف اصلی در در مان‌های رایج ویتیلیگو، بهبود ظاهر پوست است. درمان نیاز به زمان طولانی داشته و معمولا 6 تا 18 ماه به طول می‌انجامد. انتخاب نوع درمان به تعداد،  محل و گستردگی ضایعات بستگی دارد. پاسخ افراد به نوع درمان متفاوت بوده و نمی‌توان روش درمانی خاصی را برای همه افراد توصیه کرد. درمان‌های رایج عبارتند از: درمان دارویی، جراحی و درمان‌های کمکی

1.درمان با استروئید موضعی:  استروئید موضعی می‌تواند در برگرداندن رنگ به لکه‌های سفید کمک کند، بخصوص اگر در مراحل اولیه بیماری شروع شود. درمان باید دست کم تا سه ماه ادامه یابد تا نتیجه دیده شود. این روش ساده‌ترین و کم عارضه ترین شیوه درمانی است، اما اثر بخشی آن به اندازه روشهای درمانی دیگر نيست با این حال در صورتی که بیمار از پمادهای قویتری استفاده کند، شاهد بروز عوارضی در محل مورد استفاده خواهد بود.

2.نوردرمانی پسورالن (PUVA): این روش درمانی که از آن به عنوان درمان با اشعه ماوراء بنفش نیز یاد می‌شود بیشتر در آمریکا متداول بوده و نسبتا نیز موثر است. هدف اصلی در این روش درمانی نیز افزایش رنگدانه در ضایعات پوستی است اما وقت گیر بوده و باید مراقبت کافی برای جلوگیری از عوارض آن که گاهی شدید هم هست، به عمل آید. در این روش، ابتدا بیمار داروی پسورالن (Psoralen) را به صورت خوراکی و یا موضعی دریافت کرده و سپس در معرض تابش اشعه ماوراء بنفش قرار می‌گیرد. لازم است همه مراحل در مطب پزشک و زیر نظر متخصص انجام شود تا از عوارض جانبی آن تا حد امکان پیشگیری شود. قرار گرفتن بیمار در معرض نور آفتاب می‌تواند عوارض درمانی را تشدید نماید. درمان موضعی برای افرادی که تعداد لکه‌های سفید آنها کم است (کمتر از 20% سطح بدن)، همچنین افراد زیر 2 سال و افرادی که لکه‌های محدود و مشخص دارند به کار می‌رود. درمان خوراکی برای مواردی که بیش از 20% سطح بدن درگیر باشد یا افرادی که به درمان موضعی پسورالن پاسخ نمی‌دهند، بکار می‌رود.

3.رنگ‌زدایی (Depigmentation) : عبارت است از بی رنگ کردن باقیمانده پوست بدن تا با لکه های سفید همرنگ شود. این روش درمانی برای بیمارانی که حداقل 50 درصد پوست آن ها گرفتار است، توصیه می‌شود. در این روش رنگ سایر نقاط پوست که سفید نیستند با استفاده از داروهایی مانند Monobenzone از بین برده می‌شود تا کل بدن شخص به صورت یکنواخت سفید گردد. اما شخصی که به این روش درمان می‌شود برای همیشه بطور غیر طبیعی نسبت به نور حساس خواهد بود

درمان‌های جراحی:

تمام روش‌های جراحی روش‌های تجربی هستند، چون اثربخشی و عوارض جانبی آنها به طور کامل مشخص نشده است.

• پیوند پوست بدن خود فرد (Autologous skin grafting)
• پیوند پوست با استفاده از ایجاد تاول(Skin grafts using blisters)
• میکروپیگمانتاسیون (خالکوبی) Micropigmentation (tattoing) کاشتن رنگدانه در پوست
• پیوند ملانوسیت‌های خود فرد (Autologous melanocyte transplants)

سلول درمانی در ویتلیگو

از آنجا که مشکل اصلی بیماران ویتیلیگو، ناکارآمد بودن سلول‌های ملانوسیت است، محققان پژوهشكده رویان موفق به درمان بیماری ویتیلیگو با پیوند خودی (اتولوگ) سلول‌های ملانوسیت که یک روش سلول درمانی محسوب می‌شود، شدند. در این شیوه درمانی، ابتدا سلول‌های ملانوسیت از بیوپسی‌های بدست آمده از نواحی سالم پوست آن دسته از بیماران مبتلا به ویتیلیگو که پاسخ قابل قبولی برای درمان‌های متداول نداده‌اند به روش آنزیمی تحت شرایط کاملاً استریل جدا و به صورت داخل اپیدرمی تزریق می‌گردد. نتایج این شیوه درمانی جدید روی مبتلایان به لك و پیس كاملاً بی خطر و بسیار رضایت بخش بوده است. در مطالعات مشابه در سایر کشورها معمولاً به همراه تزریق سلول از اشعه ماورای بنفش نیز استفاده می‌گردد که می‌تواند برای بیمار عوارض ناگواری همانند سرطان‌های پوستی را به همراه داشته باشد، اما این درمان نیازی به استفاده از اشعه ماورای بنفش بعد از تزریق سلول ندارد.

معرفی روش Real Time PCR

چکیده:

به طور کلی Real Time PCR تکنیکی برای مشاهده بی وقفه ی پیشرفت واکنش PCR در طول زمان می باشد. همچنین با این روش می توان مقادیر تولیدات  PCR (DNA,cDNA یا RNA) را نیز اندازه گیری نمود.

این روش بر مبنای فلوروسنت  تولیدی از مولکول گزارشگر (Reporter) می باشد که در طول واکنش افزایش می یابد. مولکول ها ی گزارشگر فلوروسنت یا به صورت رنگ هایی می باشند که به DNA دو رشته ای باند می شوند مانند SYBR® Green و یا بصورت شناساگرهای توالی های خاص مانند TaqMan® Probes می باشند. این تکنیک می تواند با حداقل اسید نوکلئیک آغاز شود و مقدار تولید نهایی را با دقت زیادی تعیین نماید. محدود به زمان و ذخیره منابع نمی باشد، به راحتی قابل اجرا است و دقت و حساسیت بالاتر از PCR معمولی دارد. این روش توانایی تشخیص بسط PCR را در مرحله اولیه واکنش دارد در حالی که تشخیص در PCR معمولی در مرحله نهایی واکنش می باشد.

کلمات کلیدی: Real Time PCR ،  PCR معمولی، شناساگرهای مولکولی.

مقدمه

PCR  مخفف Polymerase chain reaction  می باشد که به معنی واکنش زنجیره ای پلی مراز می باشد. هدف از آن سنتز رشته های  DNA جدید از روی رشته های الگو است که به صورت زنجیر وار تکرار می شود. PCR  دارای انواع متعددی می باشد یکی از آنها  Real Time PCR  است که آن را ( Assay Homogeneos ) نیز می نامند به دلیل اینکه در آن برخلاف روش الکتروفورز اجزای واکنش دهنده PCR از یکدیگر جدا نمی شوند. دراین روش از ژل آگارز استفاده نمی شود و امروزه با دستگاه های به نام لایت سایکلر( Lightcycler) که مقدار محصول در هر سیکل را نمایش می دهد بسیار ساده شده است. در ساده ترین حالت از اتیدیوم بروماید ((EtBr  به عنوان رنگ تداخلی با DNA برای تعیین مقدار محصو ل تولید شده در هرسیکل می توان استفاده کرد. ازانجایی که قابلیت فلورسانس اتیدیوم بروماید در حضور  DNA دورشته ای افزایش می یابد, می توان از ان برای تشخیص وتعیین مقدارمحصول دورشته ای استفاده کرد. اتیدیوم بروماید تقریبا هیچ گونه اثری برروی مقدارو خصوصیات واکنش های  PCR ندارد بنابراین تکثیر توالی های خاص  DNA وتشخیص همزمان ان با دسگاه ترانس ایلومیناتور فرابنفش (UT Transilominator ( امکان پذیر می گردد. در این مقاله هدف, معرفی روش  Real Time PCR وکاربردهای ان  ومقایسه آن معمولی PCR  می باشد.

مراحل ازمایشگاهی  PCR

1-واسرشت سازی دو رشته  DNA : دراین مرحله DNA دو رشته ای در درجه حرارت بالا(حدود ۹۵ درجه) به منظور به دست اوردن مولکول های DNA تک رشته ای, واسرشت می شود.

۲-هیبریداسیون: در این مرحله توسط پرایمر های الیگونوکلئوتیدی که مکمل توالی DNA تک رشته ای شده هدف می باشند در درجه حرارت حدود ۴۰تا ۶۵ درجه هیبریداسیون صورت می گیرد

۳-طویل سازی(بسط یا سنتز): در این مرحله با یک DNA پلیمراز مقاوم به حرارت مانند Taq پلیمراز در درجه حرارت حدود ۷۲ درجه سانتی گراد طویل سازی رشته صورت می پذیرد.

این مراحل پی درپی تکرار می شوند به طوری که تعداد قطعات  DNA در هر سیکل دو برابر می شوند.به قطعاتی که در هر سیکل به صورت تصاعدی افزایش می یابند آمپلیکون(Amplicon) می گویند.

مراحل نموداری PCR

در هر نمودار PCR سه مرحله قابل تشخیص است:

۱- مرحله نمایی (صعودی): در هر سیکل در این مرحله محصولات مضاعف می شوند.

۲- مرحله خطی: در این مرحله اجزای واکنش در حال مصرف شدن می باشند و واکنش به کندی پیش می رود و طول تولیدات در حال کاهش می باشند.

۳- مرحله پلاتئو: واکنش متوقف شده است بیشتر محصولات ساخته نشده اند و تولیدات PCR رو به تنزل می باشند.

روش کار Real Time PCR

در این روش از یک مولکول گزارشگر فلوروسنت  برای مشاهده پیشرفت PCR به کار می رود. فلوروسنت  از مولکول گزارشگر ساتع می شود که تولیدات را چند برابر می کند. بر مبنای ملکولی که برای تشخیص استفاده می شود این تکنیک به دو روش تقسیم بندی می شود:

۱-تشخیص غیر اختصاصی با استفاده از رنگ های باند شده بهDNA

در اینجا از رنگ های باند شده به DNA به عنوان گزارشگر فلوروسنت برای مشاهده واکنش  PCRاستفاده می شود. این فلوروسنت در سیکل متوالی بر اثر مضاعف شدن افزایش می یابد. با ثبت مقدار فلوروسنت ساتع شده در سیکل، می توان واکنش را در طول مرحله نمایی مشاهده نمود. اگر نموداری میان لگاریتم مقدار شروع واکنش و افزایش فلوروسنت  گزارشگر ترسیم شود یک رابطه خطی مشاهده خواهد شد. اغلب از SYBR® Green به همراه DNA دو رشته ای به عنوان رنگ مخصوص گزارشگر استفاده می شود. این رنگ به شکاف کوچک از مارپیچ دو رشته ای DNA باند می شود. در داخل محلول, رنگ هایی که باند نشده اند فلوروسنت  خیلی کمی را نشان می دهند و فلوروسنت  زمانی به وضوح  افزایش می بابد که رنگ به DNA دو رشته ای پیوسته شود. SYBR® Green تحت شرایط PCR پایدار وبا ثبات باقی می ماند. سطح مطلوبی از درجه حرارت موجب تنظیم القاء و نشر طول موج ها می شود. همان طور که پیشتر ذکر شد از اتیدیوم بروماید نیز برای تشخیص می توان استفاده کرد ولی به علت سرطان زا بودن ان کمتر استفاده می شود.

۲-تشخیص اختصاصی با استفاده از شناساگرهای هدف

در این روش از تعدادی شناساگرهای الیگونوکلئوتیدی استفاده میشود که از رنگ فلوروسنت  گزارشگر به همراه رنگ خاموش کننده) (Quencher استفاده می شود. شناساگرهای مورد استفاده در اینجا شامل Molecular Beacons , TaqMan® Probes , FRET Hybridization Probes  و Scorpion® Primers می با شد.

فعالیت ’۵ نوکلئاز در تشخیص Real time  به کار می رود. برای سنجش ’۵ نوکلئاز یک الیگو نوکلئوتید کهTaqMan® Probes نامیده می شود به ترکیب واکنش گر PCR اضافه می شود. شناساگر به منظور گرم کردن توالی خاصی از الگو بین رشته پیشرو و رشته معکوس در حال ساخت طراحی می شود. شناساگر در مسیری از آنزیم که از آنجا نسخه برداری DNA  و یا cDNA شروع می شود قرار داده می شود. زمانی که انزیم به شناساگر گرم شده می رسد فعالیت  ’۵ نوکلئازی انزیم، موجب شکافته شدن شناساگر می شود. توالی  TaqMan® Probes در انتهای ’۵ خود رنگدانه ای با انرژی بالا دارد که Reporter (گزارشگر) نامیده می شود ودر انتهای ’۳ خود یک مولکول با انرژی پایین به نام )Quencherخاموش کننده( دارد. شکل زیر نشان می دهد  زمانی که این شناساگر دست نخورده است وبه وسیله منبع نور القاء می شود، رنگدانه Q  مانع نشر رنگدانه R می شود در نتیجه این عمل رنگدانه ها به هم نزدیک می شوند. هنگامی که شناساگر بوسیله فعالیت ’۵ نوکلئازی آنزیم شکافته می شود فاصله بین R و Q افزایش می یابد و این موجب توقف انتقال انرژی می شود. القای  فلوروسنت ی R افزایش می یابد در حالی که Q کاهش پیدا می کند.

افزایش سیگنال R بوسیله ابزار تشخیص توالی گرفته می شود و سپس بوسیله نرم افزار نمایش داده می شود. شکل زیر افزایش سیگنال R را بر حسب زمان نشان می دهد. میزان افزایش سیگنال R متناسب با مقدار تولید برای یک نمونه معین می باشد.

: Fluorescent Resonance Energy Transfer -  FRE

FRET در سنجش ’۵ نوکلئاز استفاده  می شود به این صورت هنگامی که رنگدانه محتوی انرژی بالا به رنگدانه محتوی انرژی پایین نزدیک شود، انرژی از بالا به پایین القا می شود. FRETابزاری برای جمع آوری داده در این تکنیک می باشد.هنگامی که سیگنال R به سطح قابل تشخیص افزایش می یابد می توان ان را مهار کرد و بصورت نمودار نشان داد.نمودار توسعه شامل اطلاعات لازم برای اندازه گیری کمی DNA وRNA می باشد. سطح آستانه (Threshold line ) سطحی از واکنش است که شدت فلوروسنت  در بالاتر از ان قابل تشخیص است. دوره ای که نمونه به این سطح می رسد دوره استانه ( Cycle threshold) می نامند. سطح استانه و دوره استانه در انالیز دادهای مورد استفاده در سنجش ’۵ نوکلئاز اهمیت ویژه ای دارند.

مقایسه Real Time PCR با  PCR معمولی:  Real Time PCR   توانایی تشخیص در مراحل اولیه واکنش یعنی مرحله نمایی را دارد در حالی که در روش PCR معمولی از ژل الکتروفورز در مراحل پایانی یعنی مر حله پلاتئو واکنش استفاده می شود.

محدودیت های نقطه پایانی PCR

به محض پیشرفت PCR، واکنشگرها تکثیر شده و مصرف می شوند. این کاهش در هر مرحله به نسبت مختلفی رخ خواهد داد. بنابراین نمونه ها از نظر مقداری بایکدیگر اختلاف پیدا خواهند کرد. این کاهش در مرحله خطی واکنش می باشد به همین دلیل حالت پلاتئو برای هر نمونه متفاوت خواهد بود. در حقیقت اگر اندازه گیری ها در مرحله پلاتئو انجام شود داده ها به درستی نمایان گر مقادیر اولیه در شروع واکنش نمی باشند. تشخیص بر اساس نقطه پایانی دقت و حساسیت پایین و قدرت تفکیک پذیری کم دارد.. نتایج این تشخیص در تعداد زیاد صدق نمی کند و به صورت خودکار نیز قابل اجرا نیست. تفکیک پذیری منحصرا بر اساس اندازه نیز از محدودیت های نقطه ی پایانی برای تشخیص میباشد.

کاربردهای  Real Time PCR

1- تحقیقات میزان بیان mRNA .  ۲- اندازه گیری میزان همانند سازی DNA در ژنوم یا DNAهای ویروسی. ۳- میزان تأثیر دارو درمانی.  ۴- سنجش آسیب های .DNA  ۵- تشخیص عوامل بیماری زا.  ۶- تعیین ژنوتیپ افراد. ۷-سنجش تفکیک شدن آللی.

نتیجه گیری:

نتایجReal time PCR  سریع و دقیق بدست می اید در این روش از مرحله نمایی واکنش برای تشخیص استفاده می شود که مزیت هایی را نسبت به مرحله پلاتئو که در روش معمولی استفاده می شود دارد . محدوده دینامیکی تشخیص افزایش می یابد و نیز نیازی به سرعت و عجله در انجام پروسه PCR  نمی باشد. این تکنیک قدرت تفکیک پذیری بالای دارد به طوری که قادر به تشخیص تغییرات کمتر از دو فولد نیز می باشد. در حالی تفکیک پذیری ژل آگارز بسیار ضعیف می باشد. این روش برای ارزیابی مقادیر دقیقی از DNA و RNA  استفاده می شود در ضمن دشواری های روش معمولی را ندارد.

مجید پسندیده ۱، محمد رضا محمدآبادی ۲

۱-دانشجوی دوره کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دانشگاه شهید باهنر کرمان

۲- عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان

http://molecularmicrobiology.persianblog.ir

Reference

1- Bachmann, M.H., Mathiason-Dubard, C., Learn, G.H., Rodrigo, A.G., Sodora, D.L., Mazzetti, P., Hoover, E.A., and Mullins, J.I. 200. Genetic diversity of feline immunodeficiency virus: dual infection, recombination, and distinct evolutionary rates among envelope sequence clades. J  irol 71, 4241-53.

2-. Belgrader, P., Okuzumi, M., Pourahmadi, F., Borkholder, D.A., and Northrup, M.A. 2001. A microfluidic cartridge to prepare spores for PCR analysis. Biosens Bioelectron 14,

849-52.

3- Chiang, P.W., Song, W.J., Wu, K.Y., Korenberg, J.R., Fogel, E.J., Van Keuren, M.L.,Lashkari, D., and Kurnit, D.M. 1996. Use of a fluorescent-PCR reaction to detect genomic sequence copy number and transcriptional abundance. Genome Res 6, 1013-26.

4- Belgrader, P., Benett, W., Hadley, D., Long, G., Mariella, R., Jr., Milanovich, F., Nasarabadi, S., Nelson, W., Richards, J., and Stratton, P. 1998a. Rapid pathogen detection using a microchip PCR array instrument. Clin Chem 44, 2191-4.

منبع:سایت پزشکان بدون مرز

دوران قبل از دانشگاه = حسرت

قبول شدن در دانشگاه = صعود 

كنكور = گذرگاه كاماندارا

دوران دانشجویی = سالهای دور از خانه 

خوابگاه دانشجویی = آپارتمان شماره 13

بی نصیبان از خوابگاه = اجاره نشین ها

امتحان میان ترم = زنگ خطر 

امتحان پایان ترم = آوار

لیست نمرات دانشجویی = دیدنیها

نمره امتحان = پرنده كوچك خوشبختی 

مسئولین دانشگاه = گرگها

استادان = این گروه خشن

اشپزخانه = خانه عنكبوت 

رستوران دانشگاه = پایگاه جهنمی

پاسخ مسئولین = شاید وقتی دیگر 

دانشجوی ا خراجی = مردی كه به زانو در امد

دانشجوی فارغ التحصیل = دیوانه از قفس پرید 

دانشجوی سال اولی = هالوی خوش شانس

واحد گرفتن = جدال بر سر هیچ

مدرك گرفتن = پرواز بر فراز آشیانه فاخته

پاس كردن واحدها = آرزوهای بزرگ 

مرگ استادها = جلادها هم میمیرند

محوطه چمن دانشگاه =حریم مهرورزی 

استاد راهنما = مرد نامرئی

كمك هزینه = بر باد رفته 

درخواست دانشجویان = بگذار زندگی كنم

برخورد استادان = زن بابا

اتاق رئیس دانشگاه = كلبه وحشت

شب امتحان = امشب اشكی میریزم 

تقلب در امتحان = راز بقا

یادگیری = قله قاف 

دانشجوی معترض = پسر شجاع

تربیت بدنی1 = راكی

تربیت بدنی2 = راكی

خاطرات استادها = اعترافات یك خلافكار

انصراف = فرار از كولاك

تصحیح ورقه امتحان = انتقام

نمره گرفتن از استاد = دوئل مرگ 

شاگرد اول = مرد 6مبلیون دلاری

آرزوی دانشجویان = زلزله بزرگ

هیئت علمی = سامورا یی ها

رئیس دانشگاه = دیكتاتور بزرگ

رئیس اموزش = هزاردستان

معاون اموزش = دزد دریایی

برخورد مسئولین = كمیسر متهم میكند 

از دانشگاه تا خوابگاه = از كرخه تا راین!

کلاربطی ب وب من نداره ولی قشنگ و با معنیه!!!!!!!!!!!!!

این عشقمه!!!!!!!!!!

اینم یه نمونه از تحقیقات بالینیی ک تو پژوهشگاه رویان انجام میشه!

استفاده از سلول درمانی در بیماری بي‌اختياري ادراري:

بي‌اختياري ادراري اغلب در زنان با تعداد حاملگي بيش از سه بار شايع بوده و براي درمان آن گاه لازم است كه براي بيمار چندين‌بار عمل جراحي صورت گيرد. تزريق سلول‌هاي بنيادي عضله مي‌تواند موجب تقويت عضلات اطراف مجرا شده و مشكل بيمار را برطرف نمايد. در مطالعه‌ای که برای درمان بی‌اختیاری چنین بیمارانی در مرکز سلول درمانی رویان طراحی شده از سلول‌های عظلانی برای تقویت مجاری ادراری استفاده خواهد شد. برای این منظور از بیماران انتخاب شده ابتدا يك بيوپسي از عضله به عمل آمده و سلول‌هاي بنيادي عضله (سلول‌هاي اقماري) جدا شده و كشت مي‌شوند. سپس سلول‌هاي كشت شده در محل مجرا تزريق مي‌گردند.

منبع:مرکز سلول درمانی رویان

سلول‌های بنیادی تا 17 روز پس از مرگ انسان،‌ زنده باقی می‌مانند!!!!!!!!!!!!!

محققان انستیتو پاستور پاریس موفق به کشف و شناسایی سلول های بنیادی زنده در اجساد انسان بعد از گذشت 17 روز از مرگ شده‌اند

به گزارش ایسنا، برخی محققان مدعی شده بودند که سلول‌های بنیادی می‌توانند حداکثر پس از دو روز از مرگ در جسد انسان به حیات خود ادامه دهند، اما بیشتر دانشمندان امکان ادامه حیات سلول‌های بنیادی در جسد انسان را به دلیل کاهش سطح اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز تقریبا غیر ممکن اعلام کرده بودند.

اما تحقیقات صورت گرفته توسط تیم تحقیقاتی انستیتو پاستور پاریس به سرپرستی فابریس شریتا متخصص بافت شناسی و با همکاری دکتر تاجبخش نشان می‌دهد، سلول‌های بنیادی می‌توانند در محیط بدون اکسیژن جسد، تا 17 روز زنده بمانند.

اجساد مورد بررسی در دمای چهار درجه سانتیگراد برای پوسیدگی و فساد قرار داده شدند و محققان موفق به کشف سلول‌های بنیادی از عضله اسکلتی بدن شدند.

پروفسور شریتا خاطر نشان می‌کند: ما در یک دوره 17 روزه اجساد را مورد بررسی قرار دادیم و دیدیم این امکان وجود دارد که سلول‌های بنیادی بتوانند بیش از این نیز در جسد انسان عمر کنند.

همچنین این احتمال وجود دارد که بتوان سلول‌های بنیادی را در اجساد قدیمی‌تر نیز کشف کرد، اما این مساله به معنای استفاده از اجساد برای درمان بیماران نخواهد بود.

محققان پیش از این با پیوند سلول‌های بنیادی به بدن موش، موفق به احیای مجدد این سلول‌ها پس از گذشت 14 روز از مرگ موش شدند.

سلول‌های بنیادی از توانایی بالایی برای تبدیل شدن به بافت‌های دیگر برخوردارند، اما تعداد آنها در بدن بسیار محدود است.

منبع:همشهری آنلاین